Kan een ambtelijke organisatie emotie tonen?

“In 2008 kwamen 750 mensen om in het Nederlandse verkeer. Dit zijn er 41 minder dan een jaar eerder, een afname van ruim 5 procent, ten opzichte van 2007. Het gaat daarbij vooral om een afname van slachtoffers onder kwetsbare verkeersdeelnemers zoals kinderen, jongeren en jongvolwassenen.” (Persbericht van het ministerie van V&W, 220409).


Waarom geen emotie?
Wat is er mis met dit bericht? Er zit geen emotie in, terwijl het wel over doden gaat. Vrijwel niets gaat over leven en dood, dit wel. Laat dat dan merken. Laat zien dat je enerzijds worstelt met het verdriet van 750 gezinnen, maar dat je daarnaast ook erg opgelucht bent over de ongelooflijke daling van het aantal verkeersdoden in de afgelopen jaren! En dat terwijl er steeds meer auto’s bijgekomen zijn. Je kunt ook mensen complimenteren met hun verbeterde rijgedrag.

Maar nee. Het is een zakelijke opsomming van cijfertjes. Hoort dit bij de ‘doe maar gewoon dan doe je gek genoeg’-mentaliteit in Nederland? Of is dit het resultaat van de ‘rationele’ manier van werken van ambtelijke organisaties? Ik denk het tweede.


De overheid is afstandelijk
Die afstandelijke ambtelijke houding zit diep. Iedereen is gelijk voor de wet, dus overheidsorganisaties die het algemeen belang dienen, tonen geen emoties. Zij zijn zakelijk en rationeel en verwijzen naar feiten en te nemen maatregelen.

Is die houding een oorzaak voor afstand tussen burgers en overheid (zie de tegenwoordige emotie-TV)? De pers heeft al lang door dat emotie aandacht trekt. Ambtenaren verwijzen naar politici om die emotie te tonen, zij zijn immers volksvertegenwoordigers.


Politici ook?
Het citaat van minister Eurlings zegt wat dat betreft genoeg: “Het geeft aan dat we samen met alle betrokken partijen goed op weg zijn om de ambitieuze doelstelling voor 2020 van maximaal 500 slachtoffers te halen. Hiervoor zullen wij de komende jaren alles op alles moeten blijven zetten.” Weer geen complimenten of opluchting. Alsof het om ambtelijke routine gaat.